تبلیغات
درک کامل از دین - معنای تسبیح ۱
درک کامل از دین

آرشیو

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

معنای تسبیح ۱

معنای تسبیح ۱

آدمیزاد در زندگی جمعی که قرار می‌گیرد ناخودآگاه یک سگ از درونش شروع به پارس‌کردن و حمله‌کردن می‌کند. سگی که در باطن آدمیزاد نهفته است همیشه دنبال غذا می‌گردد. یکی از غذاهای این سگ بدیهاست.

آدمیزاد اگر به این سگ از درون جان خودش غذا بدهد، این سگ آرام می‌شود و به کسی کار ندارد؛ اما اگر از درون جان خودش به این سگ غذا ندهد، به بیرون حمله می‌کند.

همة ما از وقتی که عقل و شعور پیدا می‌کنیم، دنبال عیب و نقص می‌گردیم.

آدمها دو گونه‌اند: یا آدمی که عیب و نقصهای خودش را فراموش کرده و هیچ عیب و نقصی در خودش نمی‌بیند. در این صورت به محض این‌که آدمیزاد از عیب و نقصهای خودش (عیب و نقصهای ما همان غذایی است که سگ درون ما تغذیه می‌کند) غافل شود و بدیهای خودش را نبیند، این سگ بیدار می‌شود. یا به طور مثال یک زن و شوهر و یا خواهر و برادر اگر سگ درونشان سیر از بدی و عیب و نقص نباشد، شروع  به نگاه کردن به بدیهای طرف مقابل می‌کنند و از این وسط جنگ و آتشی به وجود می‌آید. به همین دلیل یک زندگی تبدیل به جهنم می‌شود و معنای جهنم  همین است (که دو سگ گرسنة بدیها در مقابل هم قرار می‌گیرند.)

حالت بعدی این است که در قرآن کریم آمده است که خوش به حال کسانی که مشغول تسبیح‌کردن هستند. (تسبیح به این معنا است که فردی آن‌قدر مشغول بدیهای خودش است به طوری که در بدیهایش غرق است و در حال شناکردن است که دیگر به بدیهای دیگران کار ندارد) و هنگامی که فردی درپی بدیهایش باشد و سگ درونش سیر باشد، کم‌کم بدیهایش رو به خوبی می‌رود.

خدا می‌فرماید: (وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِی مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا یَعْرِشُونَ) ما به زنبور عسل گفتیم که پرواز کن و بر روی گلهای مختلف بنشین و تغذیه کن.

از دل زنبور عسل، عسلی بیرون می‌آید که در آن شفا است. خوش به حال کسی که در دل خودش و در باطن خودش آن قدر غرق بدیهاست که سخنش و رفتارش مانند عسل شیرین و شفا بخش می‌شود.

و اما کسی که بدیهای خودش را فراموش کرده همانند یک مگس می‌شود و همیشه دنبال نجاسات می‌گردد.

پس معنای تسبیح یعنی غذادادن از درون خودمان به همان سگی که در باطن ما دنبال بدیها است.  اگر می‌گویند کافر آدم بدی است به این معنی نیست که سنی، مسیحی و یا یهودی آدم بدی است؛  بلکه کافر به معنی آدم بدبین، حسود و شکاک است و آدم از وقتی کافر می‌شود که از بدیهای خودش فارغ می‌شود و به سراغ بدیهای دیگران می‌رود.

آدمیزاد هر چه بیشتر در بدیهای خودش غرق باشد، به خدا نزدیکتر است.

اللهُمَ صَلِ علی محمد وَ آلِ محمد

 

دانلود ورد 

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ : علی آقاسی زاده

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • دوست دارید در این وبلاگ بیشتر در چه رابطه موضوعی باشد؟



نویسندگان